holiday palace ไม้ไผ่มีความสวยงามในตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นผิวที่มีสีต่างๆ กันเมื่อแห้งแล้วมักจะมีสีเหลืองอยู่เช่นนั้นตลอดไป ด้วยคุณสมบัติพิเศษนี้ ชาวเอเซียจึงใช้เหล็กหรือโลหะเผาไฟจนร้อนแล้วเขียนตัวอักษรหรือลวดลายลงบนผิวไม้ไผ่ ( Bamboo Pyrographic ) เช่นจีนจารึกบทกวีบนผิวไม้ไผ่ ชาวญี่ปุ่นใช้เขียนชื่อเจ้าของบ้านแขวนไว้หน้าบ้านและจารึกบทกวีแขวนไว้สองข้างประตูเรือนน้ำชา ( Tea House ) ชาวเกาหลีใช้เขียนเป็นลวดลายบนเครื่องใช้ เช่นเดียวกับที่ชาวบาตัก ( Batak) ในประเทศอินโดนีเซีย ใช้เหล็กเผาไฟ ขูด ขีด เขียน ลงบนกระบอกไม้ไผ่ สำหรับเก็บยาหรือทำเป็นปฏิทิน ในขณะที่ชาวบาหลีใช้จารลงบนผิวไผ่เป็นแผ่นๆ เพื่อใช้เป็นคัมภีร์ในศาสนาตน นอกจากไม้ไผ่จะมีผิวสวยแล้ว เนื้อไผ่ยังมีลักษณะพิเศษต่างจากเนื้อไม้อื่นคือ มีเสี้ยนยาวขนานกันเป็นเส้น จึงแปรรูปเป็นเส้น เป็นปื้น หรือเหลาให้กลมได้ง่าย และเมื่อแก่เต็มที่แล้วจะเป็นเส้นละเอียดแข็ง มอดแมลงไม่กินจนมีผู้กล่าวว่า เครื่องจักสานไม้ไผ่นั้น ผู้สานสามารถสานให้เป็นรูปทรงแปลกๆ แตกต่างกันได้มากมาย จนเครื่องจักสานบางชิ้นมีรูปทรงและผิวสวยงามดุจงานประติมากรรมสมัยใหม่ทีเดียว พืชในป่าธรรมชาติซึ่งมีความผูกพันต่อการดำรงชีวิตประจำวันของคน ไทยมาแต่โบราณกาล คนไทยในชนบทใช้ไม้ไผ่สร้างบ้านเรือนอยู่อาศัย และใช้ในการทำหัตถกรรมเครื่องจักสาน เพื่อสนองประโยชน์ใช้ สอยต้นไผ่ใช้ทำประโยชน์ได้ทุกส่วน นับตั้งแต่ หน่อ ราก ลำต้นและ ใบ คุณสมบัติที่ดีของไม้ไผ่ คือ มีความคงทนต่อสภาพดินฟ้าอากาศ ลำต้นสามารถจักตอกเป็นเส้นๆ ดัดโค้งขึ้นรูป สานผลติภัณฑ์เครื่อง ใช้ประเภทต่างๆ ไม้ไผ่สามารถรับแรงดึงและแรงกดได้ดีโดยไม่แตก หรือหักง่ายคุณสมบัติพิเศษเช่นนี้ทำให้ผลิตภัณฑ์ทรงรูปอยู่ได้นาน จึงเป็นวัตถุดิบสำคัญในการทำเครื่องจักสานของไทยประเทศไทยมีไม้ไผ่หลายชนิดขึ้นอยู่กระจัดกระจายไปตามพื้นที่ป่าทั่วประเทศไม้ไผ่ที่นิยมใช้ทำเครื่องจักสานเช่น ไม้ไผ่บ้านหรือไม้ไผ่ สีสุก ไผ่ซาง ไผ่เลี้ยง ไผ่นวล ไผ่รวก ไผ่ไร่ ไผ่บง ไผ่เฮี๊ยะ ฯลฯ ไม่ไผ่ที่นิยมใช้ทำเครื่องจักสานมากที่สุด คือ ไผ่สีสุกเป็นไม้ไผ่ ขึ้นอยู่ตามพื้นราบ เป็นไผ่บ้าน มีอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย ไม่ค่อยปรากฏในป่า เป็นไม้ชอบแสงสว่างมาก และชอบขึ้นริมน้ำ ราษฎรชนบทนิยมปลูกตามบ้านเรือน และริมฝั่งน้ำลำคลองทั่วไปเครื่องมือจับสัตว์น้ำของไทย ซึ่งทำจากไม้ไผ่นั้นมีนับร้อยชนิด กรมประมงได้รวบรวมเครื่องมือจับสัตว์น้ำพื้นบ้านของชาวไทย พิมพ์เป็นหนังสือปกแข็งชื่อ “ปทานานุกรม เครื่องมือทำการประมงของประเทศไทย” ส่วนใหญ่เครื่องมือเหล่านี้ทำด้วยไม้ไผ่แทบทั้งสิ้น(ยกเว้นที่ทำจากด้ายหรือเชือก)เครื่องดนตรีที่ทำจากไม้ไผ่ก็มีหลายชนิด ที่รู้จักกันดีก็คือ (ลูก)ระนาดทุ้ม ขลุ่ย และอังกะลุง เป็นต้น เมื่อพูดถึงอังกะลุงซึ่งใช้เขย่าให้เกิดเสียงก็นึกไปถึงเครื่องมืออีกอย่างหนึ่งซึ่งใช้เขย่าเหมือนกัน แต่ไม่ใช่เครื่องดนตรี หากเป็นเครื่องมือทำนายโชคชะตา นั่นคือ กระบอกเซียมซี ท่านผู้อ่านที่เคยเขย่าเซียมซีทำนายโชคชะตาคงจำได้ว่า ทั้งกระบอกและไม้เซียมซีล้วนทำจากไม้ไผ่ ผู้อ่านที่นับถือพุทธศาสนาอาจจำได้ว่า วัดแห่งแรกในสมัยพุทธกาลก็คือ “เวฬุวนาราม” ซึ่งแปลว่า “อารามป่าไผ่” เพราะสร้างในป่าไผ่นั่นเอง วัดนี้พระเจ้าพิมพิสารทรงสร้างถวายแด่พระพุทธเจ้า และเป็นสถานที่ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเรื่องโอวาทปาฏิโมกข์แก่พระอรหันต์ 1,250 รูป ผู้ไปประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย ในคืนวันเพ็ญเดือน 3 ที่เราเรียกสืบต่อมาว่า “วันมาฆบูชา” ต้นไผ่จึงถือกันว่าเป็นต้นไม้สำคัญชนิดหนึ่งของชาวพุทธ ไผ่ใช้ปลูกเป็นรั้วบ้านได้ดี เพราะสามารถกันลม ป้องกันสัตว์ต่างๆ ตลอดจนโจรผู้ร้ายอีกด้วย นอกจากนี้ ไผ่บางฃนิดยังนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เช่น ไผ่เหลือง และไผ่น้ำเต้า ในตำราปลูกต้นไม้ในบ้านของคนไทยกำหนดให้ปลูกไผ่ไว้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวบ้าน ถือว่าเป็นมงคลแก่ผู้อยู่อาศัยสรรพคุณในด้านสมุนไพรของไผ่ก็มีหลายประการ ในที่นี้จะนำมาเป็นตัวอย่างเพียงประการเดียว คือ ใช้ขับปัสสาวะ โดยนำใบอ่อน(ที่ยังม้วนเป็นหลอดอยู่) มาต้มแล้วดื่มน้ำยาที่ได้นั้นholiday palace
